«

»

Μαρ 18 2013

Εκτύπωσέ το Άρθρου

Μουνί, Αιδοίο

 

image0061

Το μουνί, το αιδοίο όπως παλαιότερα το έλεγαν, είναι ένα εντελώς αθώο όργανο του γυναικείου σώματος.

Είναι η είσοδος και η έξοδος της αναπαραγωγής των θηλαστικών, μεταξύ των οποίων τυγχάνει και το ανθρώπινο είδος. Αιδοίον, δηλαδή σεβαστόν ονομάστηκε από την ελληνική μεριά της ανθρώπινης ποικιλίας. Οι Έλληνες σχεδόν το θεοποίησαν. Θα μου πείτε άφησαν και κανένα φυσικό πράγμα αυτοί οι άνθρωποι που να μην το σεβαστούν.

Και «ξαφνικά», ήρθαν οι ανώμαλοι Πατέρες της χριστιανικής συμφοράς, μετά και οι ανάλογοι Ισλαμιστές, και τα φέρανε οι κακούργοι τα πάνω κάτω, απέναντι στα κακόμοιρα γυναικεία αιδοία, χυδαϊστί (;;;) μουνιά, που κακό ψόφο να έχουν γι’ αυτήν τους την εμπάθεια, τα ανθρώπινα αυτά κτήνη. Έφτασαν οι βρωμερές αυτές ψυχές να αποκαλέσουν τα αιδοία, άκουσον- άκουσον, πύλες της κολάσεως! Επίσης να αποκαλούν έτσι τον άνδρα προς τον οποίον θέλουν να εκδηλώσουν τα βαθύτερα αισθήματα περιφρόνησης!

Αυτή η αδικία, απέναντι όχι μόνο σ’ ένα εντελώς αθώο μέλος του σώματος αλλά προπαντός σ’ ένα που παρέχει μια από τις μέγιστες ηδονές και εκ του οποίου εξέρχεται η ίδια η ανθρώπινη ζωή, επομένως μέλος άξιο σεβασμού από κάθε άποψη, με πίεζε, από αίσθημα αφόρητης αδικίας, πάντοτε και θα με πιέζει μέχρι να ψοφήσω. Θέλησα να βγω και να διαμαρτυρηθώ υπέρ του, πολλές φορές. Πότε τα κατάφερνα κάπως, πότε- πότε τα έκανα μαντάρα.

Τώρα σκέφτηκα έναν άλλον τρόπο. Να παρουσιάσω δηλαδή κάποιες άγιες εικόνες τους, και να περιμένω να δω, αν αντιδράσει η ανωμαλία. Επί πλέον, ισχυρίζομαι ότι, είναι μια ευκαιρία, για κάθε μάτι που τυχόν ξινιστεί, να πάει να μετρήσει στο οφθαλμιατρείο της Αφροδίτης, την ποσότητα της σιχαμερής ψευδοηθικής τσίμπλας που του προσέθεσε η σκοταδιστική χριστιανική του απαιδεία.

Από τον ναό της θεραπαινίδα της Αφροδίτης http://vanessa111.wordpress.com/ (ανενεργό πλέον), δανείστηκα άγιες και σεβαστές τινές εικόνες αιδοίων:

 

 

 

 

 

 

Gustav Gilbert l’ origine du monde (ο επάνω πίνακας ζωγραφικής)

Artist     Gustave Courbet
Year     1866
Type     Oil on canvas
Dimensions     46 cm × 55 cm (18 in × 22 in)
Location     Musée d’Orsay, Paris
(http://en.wikipedia.org/wiki/L%27Origine_du_monde)

Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΟΠΩΣ ΟΛΕΣ

(από το Ετυμολογικό Λεξικό, το οποίο παρέχεται δωρεάν απόhttp://www.scribd.com/doc/62565123/):

Η ομάδα περιλαμβάνει κυρίως τις λέξεις μυστήριο, μύστης, μύηση, αμύητος μυστικό, μυστηριώδης κ. ά.
Άνευ ουδεμιάς αμφιβολίας όλες αυτές οι λέξεις προέρχονται από το μυέω που σημαίνει εισάγω στα μυστήρια, κατηχώ, διδάσκω, παιδεύω.
Το μυέω κατάγεται από το μύω. Μύω πάει να πει είμαι κλειστός, κλείνω, κλείνω τα μάτια ή το στόμα ή οποιοδήποτε άνοιγμα, και μεταφορικά ησυχάζω, πραΰνομαι. Πράγματι ο ήχος μου… παράγεται με κλειστό το στόμα και πάλση των φωνητικών χορδών.
Εάν προσέξουμε δε τους μεμυημένους, σ’ οποιουδήποτε είδους μυστήρια, πράγματι οι άνθρωποι αυτοί διακατέχονται από μαύρη τύφλα (μύω = κλείνω τα μάτια, και μάλιστα τα κλείνουν ανακλαστικά μπροστά σε κάθε αλήθεια). Επίσης δεν μιλούν εύκολα. Όταν δε ανοίγουν το στόμα τους, τότε μόνο ανοησίες μπορεί ν’ ακούσει κανείς απ’ αυτούς.
Η κάθε είδους μύηση (μάθημα για πνευματικώς τεμπέληδες) τελείται εντός κλειστού χώρου (μυέω), ο δε μύστης έπρεπε να κρατάει μυστικά τα όσα γνώρισε δια της μυήσεως.
«Διονύσιος ο τύραννος εκάλει τας των μυών (ποντικών) οπάς ή φωλεάς μυστήρια (μυς τηρείν)», Αθήναιος, 98 D. Εις το ιερό των χριστιανικών ναών δεν επιτρέπεται η είσοδος στον καθένα (στις κυρίες απαγορεύεται παντελώς), παρά μόνο στους μύστες και σε παιδιά, διότι εκεί συντελούνται μυστήρια φρικτά. Το φρικτά έχει να κάνει με την θεοφαγία.
Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει η λέξη μουνί με το μυστήριο. Εδώ δεν πρόκειται για κανένα μυστήριο. Το πράμα αυτό κλείνει όλο αυτό το εσωτερικό που είναι το γεννητικό σύστημα της γυναίκας. Κι αφού το μύω από το μου… προέρχεται, το ζήτημα είναι ακόμα πιο απλό. Εξάλλου τα ο, ου, υ και ω εναλλάσσονται συνεχώς.
Το μουνί ενώ δεν σχετίζεται με κανένα μυστήριο είναι το μόνο πράγμα το οποίο σχετίζεται με μια κάποια μύηση. Πρόκειται ασφαλώς για την μύηση των εφήβων εις τα αφροδίσια. Τόσο απλά.
Επίσης, όπως μπορεί να δει κανείς στο προαναφερθέν ετυμολογικό λεξικό, από την ίδια ρίζα προέρχονται οι λέξεις βυζαίνω, μουντός, μύωψ, μυελός, μύγα, μύρος, μύλη, μυς, μωρός, μύξα, βους, φώκη και πολλές άλλες.

Φωτογραφία από: http://wwwaristofanis.blogspot.com/2011/12/blog-post_234.html

 

ΑΝΤΙΣΤΙΚΤΙΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΩΣ ΑΝΩ:

 

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΧΡΙΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ, ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΤΕΙΩΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΕΚΤΟΜΗ – ΠΕΡΙΤΟΜΗ (ΚΑΙ ΩΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΥ!)

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΟΥΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ(http://el.wikipedia.org/wiki/)

Αιδοιολειξία ή αιδοιολειχία είναι το είδος στοματικού σεξ κατά το οποίο γίνεται ερεθισμός τηςκλειτορίδας, των χειλιών του αιδοίου αλλά και της εισόδου του κόλπου της γυναίκας με τη χρήση τουστόματος και της γλώσσας. Η αιδοιολειχία είναι ένας από τους τρόπους για να ερεθιστεί μια γυναίκα. Μπορεί να συμβεί πριν από τη συνουσία, ως προκαταρκτικό παιχνίδι, αλλά και αυτόνομα, μιας και μπορεί να οδηγήσει σε οργασμό.

ΤΟ ΜΝΙ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΙΡΟ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΘΗΜΑΤΩΝ:

ΟΤΑΝ ΑΙΔΟΙΟ ΠΑΡΑΣΥΡΘΕΙ ΕΙΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΕΠΑΡΤΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΕΠΙΤΙΜΙΑ:

ΑΙΔΟΙΟΦΕΡΟΥΣΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΤΟ ΜΟΥΝΙ:

Παρατιλμός (μάδημα) του αιδοίου

Του δρ. Βαλέριου Ι. Μαρσέλλου(*)

Εκείνο που άρεσε στους αρχαίους Έλληνες, ήταν να βλέπουν και ν’ απολαμβάνουν τα ξυρισμένα ή μαδημένα αιδοία των γυναικών, καθαρά και λάμποντα, όπως το συνηθίζουν οι σύγχρονες ανατολίτισσες και μερικές της Αφρικής, γιατί οι Έλληνες θεωρούσαν  πως ήταν δουλόπρεπο να έχουν οι γυναίκες τον χ ο ί ρ ο ν (το αιδοίον) σαν μαλλιαρό πρόβατο, όπως το είχαν υποχρεωτικά οι δούλες, το συμπεραίνομε δε αυτό από τους ακόλουθους στίχους του αθάνατου Αριστοφάνη που αναφέρει στους «Βατράχους», ότι οι ορχηστρίδες παρουσιάζοντο άμα χόρευαν «ηβυλλιώσαι γ’ άρτι παρατετιλμέναι».

«Στο άνθος της ηλικίας των και με φρεσκομαδημένο το αιδοίον των», όπως λέει η Θεράπαινα.
Επίσης στις «Εκκλησιάζουσες η Πραξαγόρα λέει:

«Και τας γε δούλας ουχί δει κοσμουμένας
την των ελευθέρων υφαρπάζειν Κύπριν,
αλλά παρά τοις δούλοισι κοιμάσθαι μόνον,
κατωνάκην τον χοίρον αποτετιλμένας».
Δηλ. «κι οι δούλες πάλι δεν πάει να φοράν στολίδια
κι από τις ελεύθερες εμάς να κλέβουν τις ηδονές,
μα θα κοιμώνται μόνον με τους δούλους
μαδώντας το «γουρουνάκι» τους για μια παλιοπροβιά».
(Αριστοφάνους, Εκκλησιάζουσαι, στ. 721)

Το ίδιο στην «Ειρήνη» στ. 1351 λέει:
«Του μεν μέγα και παχύ, της δ’ ηδύ το σύκον».
(αυτουνού είναι μεγάλο και χοντρό (το πέος) κεινής δε γλυκό το σύκο (αιδοίο).

Και στους «Αχαρνής», στ. 781:
Μ. «αύτα εστί χοίρος;»
Δ. «νυν γε χοίρος φαίνεται• ατάρ εκτραφείς γε κύσθος έσται».
( Μ. «αυτά είναι χοίρος;»
Δ. «τώρα τουλάχιστον χοίρος (μικρό αιδοίο) φαίνεται•
όμως όταν μεγαλώσει θα γίνει αιδοίον κανονικό).

Και στο στίχο 791:
«Αίκα  δε παχυνθή καναχνοασθή τριχί,
κάλλιστος έσται χοίρος Αφροδίτη θύειν»
(εάν όμως παχύνει και γεμίσει τρίχες
θαυμάσιο αιδοίο θα γίνει για να θυσιάζει στην Αφροδίτη).

Γεμάτους χάρη κι εξυπνάδα βρίσκομε στη Λυσιστράτη και πάλιν του Αριστοφάνη τους παρακάτω στίχους, στους οποίους χρησιμοποιεί τη λέξη υν αντί γουρούνι – χοίρος, όταν μαλώνουν οι άντρες με τις γυναίκες λέγοντας:
«Ει νη τω θεώ με ζωπυρήσεις
Λύσω την εμαυτής υν εγώ δη και ποιήσω
Τήμερον τους δημότας βωστρείν σ’ εγώ πεκτούμενον».
(Εάν μα τη θεά μ’ εξερεθίσεις
θα λύσω τον χοίρο μου (θα βγάλω έξω το αιδοίον μου
και κυνηγώντας σε θα σε κάνω να φωνάζεις στους δημότες βοήθεια).
(Αριστοφάνους, Λυσιστράτη, στ. 682)
Ο Φερεκράτης πάλι χρησιμοποίησε αντί αιδοίον τη λέξη  ρ ό δ ο ν:
«Κόραι αρτίως ηβυλλιώσαι και τα ρόδα κεκαρμέναι».
(Κόρες μόλις στο άνθος της ηλικίας τους που είχαν κουρεμένα τα αιδοία τους).

Ο αθάνατος πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης μεταχειρίσθηκε την λέξη φ ύ σ ι ν που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα:
«Ων αι μήτραι προΐωσιν εξωτέρω της φύσιος».
(Αν η μήτρα προπέσει και βγει έξω από το αιδοίον)
(Ιπποκράτους, Αφορισμοί § 27, σελ. 643)

Ο Λουκιανός περιγράφοντας πώς πιάστηκε επ’ αυτοφώρω ένας μοιχός λέει:
«Και μοιχός εάλω ποτέ, ως ο Άξων φησίν, άρθρα εν άρθροις έχων».
(Κάποτε πιάστηκε ένας μοιχός, που είχε τα αιδοία του μέσα στα αιδοία της γυναίκας).

Ο Αθήναιος χρησιμοποίησε τη λέξη κ ο ί λ ο ν  Ά ρ γ ο ς  αντί αιδοίον:
«Η δ’ είπε• μήτερ, πώς, έφη, μέλλω φιλείν τον μηδέν ωφέλημα, τον υπό τας στέγας το κοίλον Άργος θέλοντ’ έχειν;»
(Η κόρη είπε, πώς καλέ μητέρα θ’ αγαπήσω αυτόν, από τον οποίον δεν έχω καμμιά ωφέλεια, που κάτω από τη στέγη μας θέλει να’ χει δωρεάν το αιδοίο μου;)
(Αθήναιος, Βιβλ. ΙΓ΄, 582 α΄)

Μεταγενέστερα στους Μαγικούς Παπύρους αναφέρεται:
«Ορκίζω σε, νεκύδαιμον, – ίνα μοι άξης την δείνα και κεφαλήν κεφαλή κολλήση και χείλεα χείλεσι συνάψη και γαστέρα γαστρί κολλήση και μηρόν μηρώ πελάση και το   μ έ λ α ν  τω  μ έ λ α ν ι (το μαυρότριχον αιδοίον συναρμόσει με το μαυρότριχο ανδρικό) και τα αφροδισιακά εαυτής εκτελέση μετ’ εμού».

Ο της Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης Φώτιος, σε διάφορα μέρη του Λεξικού του, πριν την άλωση, αναφέροντας για τα γεννητικά όργανα, λέει:
«Σ ά ρ α β ο ν• το γυναικείο οι κωμικοί το ονομάζουν και σ ά κ α ν  και σ ά β υ τ τ ο ν και σ έ λ ι ν ο και τ α ύ ρ ο και έτερα πολλά».
(Ευίου Ληναίου, Απόρρητα, Θεσσαλονίκη, 1935)

Αλλά και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, σε μερικά μέρη των «Εις Όμηρον Παρεκβολών», γράφει τα ακόλουθα:
«Ότι δε πολυώνυμον (ον) το γυναικείον αιδοίον,  ά μ β ω ν  τε γαρ λέγεται και
χ ο ί ρ ο ς  και  ε σ χ ά ρ α  και  δ έ λ τ α, το αυτό και κ έ λ η ς  κλπ.»

ΟΝΟΜΑΣΙΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ

Παραθέτομεν για τον περίεργον πλούτον των ονομασιών, τα πιο κάτω:

1) Αγγείον
2) Αηδονιεύς
3) Αιδοίον
4) Αιδώς
5) Αισχύνη
6) Άμβων
7) Αναγκαίον
8) Απόκρυφον
9) Απόρρητα
10)  Άρθρα
11)  Ασχημοσύνη
12)  Βασιλείδης
13)  Βληχώ
14)  Βύττος
15)  Γείτον
16)  Γέρρα
17)  Γίγαρτον
18)  Γυία
19)  Δέλτα
20)  Δελφάκιον
21)  Δορίαλλος
22)  Επίσειον
23)  Εσχάρα
24)  Ευδίαιον
25)  Εύστρα
26)  Ηδονοθήκη
27)  Ίακχος
28)  Ιπποκλείδης
29)  Κέλης
30)  Κένταυρος
31)  Κήπος
32)  Κοίλον Άργος
33)  Κόκκος
34)  Κολεός
35)  Κτεις
36)  Κύνειρα
37)  Κύσθος
38)  Κυσολαμπίς
39)  Κυσός
40)  Κύων
41)  Λάκκος
42)  Λειμών
43)  Μέλαθρον
44)  Μέλαν
45)  Μισγκάγκειον
46)  Μόριον
47)  Μύρτον
48)  Μύσχος
49)  Μύτος
50)  Νάπος
51)  Οστάνιον
52)  Πεδίον
53)  Πελλάνα
54)  Πράγμα
55)  Ρόδον
56)  Ροδωνιά
57)  Σάβυττος
58)  Σαβαρίχη
59)  Σάκανδρος
60)  Σάκας
61)  Σάκος
62)  Σαλάμβη
63)  Σάραβος
64)  Σάρων
65)  Σέλινον
66)  Σκάφιον
67)  Σύκον
68)  Ταύρον
69)  Τιτίς
70)  Τρήμα
71)  Τρυβλίον
72)  Τρυμαλίη
73)  Τρύπημα
74)  Υς
75)  Ύσσακος
76)  Ύσσαξ
77)  Φορμίσιος
78)  Φύσις
79)  Χοιρίλος
80)  Χοιρίον
81)  Χοίρος
82)  Ψίμαρον

Και τα νεώτερα:
Α χ ι ν ό ς,  α χ α ΐ ρ ε υ τ ο (Καρύστου), α μ ε λ έ τ η τ ο, ο π ω ρ ι κ ό (Λευκάδος),
ν ε ρ ό μ υ λ ο ς,  π ο υ λ ί,  π ο υ λ ά κ ι,  π ο υ τ ί,  π ρ ά μ α,  ρ η μ α δ ι α κ ό,
σ χ ι σ τ ό και το ηπειρώτικο κ λ ε ι δ ω ν ι ά.

Στη συλλογή Αραβαστινού (σελ. 223, 373) υπάρχει το παραστατικώτατο δημοτικό αλληγορικό τραγούδι για την κλειδωνιά:

Απόψε κυρά νύφη
Θα παίξη ο μάνταλος
Τα δυο κουπιά του Μπάρκα
Και ο παρασάνταλος
Απόψε κυρά Νύφη
Της πεθεράς σου ο γιος
Θα μπη ξεσπαθωμένος
Σαν φίλος σαν οχτρός
Απόψε η κλειδωνιά σου
Με μια θα τσακιστεί
Και η πόρτα της αυλής σου
Θα στέκετ’ ανοιχτή.

Ο Κουκουλές επίσης αναφέρει ότι οι Πόντιοι και σήμερα εξακολουθούν να ονομάζουν το αιδοίον  της γυναίκας  γ ε ί τ ο ν.

*Απόσπασμα από το βιβλίο
Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΛΑΩΝ
του δρ. Βαλέριου Ι. Μαρσέλλου,
εκδ. Μαρή, Αθήνα 1963

Από: http://old.eyploia.gr/modules.php?nam … file=article&sid=2025

Συμβουλές μιας Ηγουμένης  μέρος α΄

-Τι έχεις πάθει κόρη μου κι είσαι έτσι αλαφιασμένη;

-Έχω φαγούρα στο μουνί Αγία Ηγουμένη
Σύρε μπροστά στην είσοδο εκεί στην Άγια Βρύση
και τρίψε το με Αγιασμό. Θα σε ανακουφίσει

Πήγα μπροστά στην είσοδο, πήγα στην Άγια Βρύση
μα δεν ανακουφίστηκα, χρειάζομαι γαμήσι

Τι λόγια λες αμαρτωλή; Σώπα και μας ακούνε
κι εμάς μας λείπει η ψωλή αλλά δε βλασφημούμε…

Και τι να κάνω η χριστιανή που είμαι καυλωμένη;
Εσείς δεν έχετε ορμές Αγία Ηγουμένη;

Λες να μην έχω κόρη μου; Τι λες; Να ‘χω αγιάσει;
Καμιά αδερφή μες στη μονή δεν έχει τέτοια κράση…

Και τότε; Πως τη βγάζετε; Ποιο είναι το μυστικό σας;
Πείτε μου και δε θα το πω. Δίνω όρκο στο Θεό σας

Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Είσαι μικρή, δεν ξέρεις
μα αν συνεχίσεις όπως πας, για πάντα θα υποφέρεις.

Τόσο καιρό που φύλαγες την τρύπα σου για προίκα
σου γίναν τα μουνόχειλα σα ξεραμένα σύκα

Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά τον πόνο να απαλύνεις
Γι αυτό σου λέω με Αγιασμό την τρύπα σου να πλύνεις.

Την πίσω τρύπα ή την μπροστά; Ποιο δάχτυλο να βάλω;
Πες μου πως γίνεται σωστά. Αχ! Δεν αντέχω άλλο.

Άκουσε κόρη μου καλά. Δώσε την προσοχή σου.
Ποτέ δεν πρέπει μόνη σου να πλένεις το μουνί σου.

Τράβα λοιπόν στην είσοδο, εκεί στην Άγια Βρύση
Κι εγώ θα στείλω άμεσα κάποιον να σε φροντίσει

Ποιος θα ναι; Πως θα λέγεται; Και ποια η καταγωγή του;
Θα ‘χει λεφτά; Θα ‘χει όνομα; Αξίες στη ζωή του;

Κόρη μην είσαι αφελής. Αφού κι εσύ το ξέρεις
πως όταν φτάνει η στιγμή της καύλας κι υποφέρεις

Δεν έχουν νόημα τα λεφτά ούτε η ανατροφή του
μα να έχει μήκος αρκετό και πάχος το καυλί του

Να στέκεται αγέρωχο, περήφανο γενναίο
κι όσο κι αν το ταλαιπωρείς να παραμένει ακμαίο

Τράβα λοιπόν και μη ρωτάς. Στη Βρύση που σου είπα
Και συμβουλή. Πρώτη φορά, ποτέ την πίσω τρύπα.

Συμβουλές μιας Ηγουμένης μέρος β’

Μετά τα λόγια τα σοφά που είπε η Ηγουμένη
η κόρη έφυγε τρέχοντας κι απ τη χαρά χεσμένη
πήγε αμέσως μόνη της και στήθηκε στη βρύση
προσμένοντας καρτερικά κάποιον να τη φροντίσει

Ήταν ντυμένη ελαφρά κιλότα δε φορούσε
γιατί η κάψα στο μουνί την (ε)ταλαιπωρούσε

πέφτει στα δυο τα γόνατα τάχα πως προσευχόταν
και μέσα της τον ψωλαρά περίμενε κι ευχόταν

να ναι μαζί της τρυφερός μα κι άγριος όταν πρέπει
και να ναι η πούτσα του ορθή σαν την Αγία Σκέπη

να φέρεται με σεβασμό να ξέρει να προσφέρει
αυτό που δεν κατάφερνε μονάχη με το χέρι…

Κι εκεί, σκυφτή στα τέσσερα βλέπει ένα καβαλάρη
που είχε ωραία κορμοστασιά, τεράστιο παπάρι

και βγάζει ένα αναστεναγμό που πλάνταξε η φύση
Να τονε το λεβέντη μου! Αυτός θα με γαμήσει!!

Σηκώνει το κεφάλι της και του γελάει με τρόπο
κλείνει το μάτι πονηρά του κάνει λίγο τόπο

να έρθει από τα δεξιά τη φόρα του να πάρει
και να μπορέσει εύκολα την τρύπα να κεντράρει

Κι ο καβαλάρης βλέποντας τον κώλο τον παρθένο
έτσι άσπρο και λαχταριστό έτσι καλοστημένο

αρπάζει το παπάρι του φωνάζει Εν Τούτω Νίκα
και της το βάζει άγαρμπα από την πίσω τρύπα

Τι ήταν να το κάνει αυτό; Την ξάφνιασε την Κόρη
της γύρισαν τα μάτια της. Βροντάστραψαν τα όρη

Έβγαλε δυνατή κραυγή της κόπηκε η ανάσα
της λύγισαν τα γόνατα της έφυγαν τα ράσα

Όμως μετά το ξάφνιασμα, μετά την πρώτη αντάρα
μετά το σοκ που ένιωσε της κόρης η κωλάρα

ο πόνος -τι παράξενο!- άρχισε να ‘χει γλύκα
πολύ το φχαριστιότανε αυτό το Εν Τούτω Νίκα

Τι κι αν λιγάκι πιο νωρίς την είχαν ορμηνέψει
διείσδυση στον κώλο της να μην την επιτρέψει;

Τι κι αν η κάψα στο μουνί ήταν το πρόβλημά της;
Τι κι αν την ξάφνιασε άγαρμπα ο ωραίος αναβάτης;

Αυτή το φχαριστιότανε. Θα το ‘κανε και πάλι
θα το ‘κανε και με ψωλή ακόμα πιο μεγάλη

Άσ’ την να λέει την άσχετη την Άγια Ηγουμένη
διπλά σε φτιάχνει το καυλί που από πίσω μπαίνει…

Συμβουλές μιας Ηγουμένης Τέλος Τριλογίας

-Τι έχεις πάθει κόρη μου και πας σα συγκαμένη;
Μου κάναν Οθωμανικό Αγία Ηγουμένη

-Σου άρεσε;
-Μου άρεσε

-Θα ξαναπάς;
-Δεν ξέρω. Καλό το πισωκολλητό μα τώρα υποφέρω…

-Δώσε καιρό στον κώλο σου να ηρεμήσει λίγο
-Πόσο καιρό; Πονάω πολύ τα πόδια σαν ανοίγω

Σε δύο μέρες αρχικά θα πάψεις να υποφέρεις
έπειτα θέλει άλλες εφτά μέχρι να συνεφέρεις

ό,τι σου λέω οι σοφοί πατέρες μας το βρήκαν
του κώλου τα εννιάμερα πως λες εσύ να βγήκαν;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΙΕΥΤΟΥΝ ΑΠΟΣυνουσία, έρως, οχεία. Αγγειογραφίες ερωτικών σκηνών

 

Το μουνί σέρνει καράβι

ΟΙ ΔΥΟ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ ΑΠΟhttp://logiflesh.wordpress.com/2012/04/28/

 

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

********************************************************************************************

Η Σούλα το ΣΔΟΕ και η λίστα…!!!  (http://wwwaristofanis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_9892.html)

τι …βγάζει…; και γιατί… ; η Σούλα στην φωτοτυπία…; 

 Όλα ξεκίνησαν με ένα τηλεφώνημα…
»- Εμπρός… Η δεσποινίς Σούλα;
- Μάλιστα, λέγετε.
- Δεσποινίς Σούλα, εδώ ο Ευάγγελος, ο λογιστής σας.
Σας παίρνω για να σας πληροφορήσω ότι το όνομα σας συμπεριελήφθη στη
λίστα του ΣΔΟΕ λόγω… ασυμβατότητας της περιουσίας σας και του δηλωθέντος μισθού σας ως γραμματέα υπουργού.
 - Παναγίτσα μου, και τώρα;
 Κάντε το εξής: 
Στείλτε μου αντίγραφο της κυρίας πηγής εσόδων σας και θα δω τι μπορώ
 να κάνω.
- Τώρα αμέσως κύριε Βαγγέλη… 
βγάζω ήδη φωτοτυπία και τη διαβιβάζω με φαξ!!!»
*********************************************************************************

ΑΙΔΟΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗ  (http://labial-reduction.kapositas.gr/labia.htm)

 

1.Μείωση των μικρών χειλέων του αιδοίου

 

  

2.Αύξηση των υποπλαστικών μεγάλων χειλέων με λίπος και μείωση των μικρών (συνδυασμός επεμβάσεων)

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/722

4 σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

  1. ιλιας

    πολυ ωραιο και ενημερωτικο για τους λοβοτομημενους αρσενικους στην ελλαδα που τεινουν να γινουν το 90 % του αντρικου πλυθησμου τι κριμα

  2. Heliotypon

    Μόλις ανεκάλυψα αυτήν την ιστοσελίδα (δεν κατάλαβα αν είναι Blog ή κάτι άλλο, αλλά δεν έχει σημασία). Με εξέπληξε ευχάριστα η εμπεριστατωμένη αναφορά στο μουνί, που ταυτόχρονα την θεώρησα και ως δικαίωση του ονόματος του δικού μου blog. Πράγματι, είναι εκπληκτική η διαστορφή που παράγουν οι μονοθεϊστικές θρησκείες της Μεσογείου σε σχέση με πάρα πολλές πλευρές της ανθρώπινης οντότητας. Εκτός από το μουνί, σπηλώνουν και την πράξη που παράγει ζωή (τη συνουσία). Επαναστατούν οι μισεροί εκπρόσωποι της θρησκείας (και οι ακόλουθοί τους, υποκριτές κάθε είδους) αν φανεί ένας κώλος ή ένα μουνί στο γυαλί, ενώ αδιαφορούν πλήρως για την ξεδιάντροπη προβολή και της πιο ωμής βίας και των ξεκοιλιασμάτων! Θεωρούν φυσιολογική και αποδεκτή την εικόνα του φόνου, αλλά απαράδεκτη την εικόνα της πράξης που δημιουργεί ζωή! Δεν ξέρω σε τι υστερούν από τους Φαρισαίους που τόσο κατηγόρησαν στα ξεδιάντροπα βιβλία που έχουν το θράσος να ονομάζουν «ιερές γραφές»!

    ΥΓ: Από σήμερα αυτός ο ιστότοπος είναι στο blogroll μου.

    1. Stauros

      Αγαπητή/ε θεωρούμε υποχρέωσή μας να υποστηρίζουμε τα αφροδίσια και τα σχετικά όργανα δια των οποίων αυτά ορχούνται. Μάλιστα κατ’ εξαίρεση και την προστάτιδα Θεά τους Αφροδίτη, προδίδοντας αβασάνιστα την αθεΐα που μας μαστίζει αλύπητα.

      Από κακή μας τύχη ξεπέσαμε από θεό που ήταν έρμαιο του Έρωτα και του γαμείν σε θεό που μια φορά συνουσιάστηκε κι εκείνη μέσω ενός κρίνου.

      Καταδικάζουμε την ύβρη αυτή ως την κατ’ εξοχήν ανωμαλία που κατόρθωσαν να επιβάλλουν σ’ ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας οι ευνούχοι πατέρες της χριστιανικής θρησκείας.

      Άνθρωποι με φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά δεν μαντρώνονται εύκολα από επιτήδειους ανίκανους κηφήνες που ζουν εις βάρος των άλλων.

  3. αταιριαστος

    https://www:mouni.com.gr, σχετικά κάτι σοβαρό δεν βρέθηκε..
    όμως

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current day month ye@r *