«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Ντοκουμέντα που καταδεικνύουν την απόπειρα του Πλάτωνα για την ανασύνταξη του θρησκευτικού σκοταδισμού

afroditi

 

 

Η πρώτη επιχείρηση ανάσχεσης της επανάστασης των Φυσικών φιλοσόφων και Σοφιστών κατά των θεών και της θρησκείας, η οποία καλά κρατεί ακόμη. 

 

 

Πρόκειται για στοιχεία αποκλειστικά από τα ίδια του τα έργα κι όχι για γνώμες μελετητών του, οι οποίοι γράφουν το μακρύ τους και το κοντό τους, κατά πώς τους βολεύει δηλαδή η εξυπηρέτηση των ιδιωτικών τους ιδεοληψιών. Γνωρίζω πολύ καλά, διότι το ερεύνησα, ότι ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι μελέτησαν τα έργα του Πλάτωνα. Επίσης ότι όσο λιγότερο μελέτησε κανείς τα έργα του τόσο και περισσότερο σχίζεται υπέρ τους. Αναλόγως μάλιστα παρατήρησα, με μεγάλη προσοχή, ότι φέρονται και οι χριστιανοί και οι κομμουνιστές.

Αναρτώ το θέμα αυτό επιζητώντας τον διάλογο. Παρακαλώ όμως να  μη κάνει κανείς τον κόπο να σχολιάσει αν δεν επισκεφτεί τουλάχιστον τις παραπομπές που καταθέτω – έχοντας βεβαίως την ευχέρεια να διαβάσει και τα προηγούμενα και τα επόμενά τους – διότι θα προσθέσει σίγουρα ανάλογη εντροπική ενέργεια στον επιζητούμενο διάλογο.

Ισχυρίζομαι ότι οι Πατέρες της χριστιανικής Εκκλησίας ελάχιστα χρειάστηκαν να προσθέσουν πάνω στις θρησκευτικές βάσεις του Πλάτωνα για να ανυψώσουν το δικό τους θρησκευτικό εποικοδόμημα. Η άκρως αρνητική τους στάση απέναντι στην ζωή και το μίσος τους προς αυτή, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας υπερθεματισμός των κακουργηματικών ιδεών του Πλάτωνα εναντίον της.

ΤΑ ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Πρωταγόρας (353 c), κατηγορεί ως κακά τις επιθυμίες του φαγητού του κρασιού και των σαρκικών ηδονών.

Λάχης, τελευταία φράση «εάν θεός εθέλη», η γνωστή χριστιανική πιπίλα «θεού θέλοντος» ή «πρώτα ο θεός», η οποία απαντάται δεκάδες φορές σ’ όλα τα έργα του.

Χαρακτηρίζει το σώμα τάφο της ψυχής στα εξής έργα του: Γοργίας (493 α), Πρωταγόρας (313 α), Κρατύλος (400 c), Φαίδων (64 c, 66-67 β, 80 α, 82 c), Πολιτεία (403 d), Φαίδρος (250 c), Νόμοι Ε΄ (728 e).

Καταδικάζει την χορική ποίηση την αφιερωμένη στον Διόνυσο, Γοργίας (502 d).
«Δεν φρονώ ότι το να ραπίζεται κανείς εις το πρόσωπο αδίκως είναι τι αίσχιστον πάντων, ούτε το να ακρωτηριάζεται εις το σώμα ή εις το βαλάντιον αλλ’ αισχρότερον και βλαβερώτερον είναι το να ραπίζει τις εμέ..» Γοργίας (508 d). Από το χωρίο αυτό πηγάζουν οι εξής χριστιανικές αρετές: πρώτη, «όποιος σε ραπίσει στο ένα μάγουλο, στρέψε προς αυτόν και το άλλο», δεύτερη, ο αυτοευνουχισμός κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια είχε λάβει τόσο μεγάλες διαστάσεις ώστε να αναγκάσει τους πατέρες της εκκλησίας να τον αφορίσουν με απόφαση οικουμενικής συνόδου (για τυχόν αμφισβητούντες είμαστε πρόθυμοι να τους παράσχουμε τα σχετικά ντοκουμέντα), τρίτη αρετή, το ξάφρισμα των βαλαντίων των πιστών με χίλιους δυο τρόπους, είναι γνωστό σ’ όλους ότι αποτελεί τρομερή επίδοση του παπαδαριού της χριστιανικής πίστης.

Γοργίας (512 e), εδώ διαβάζουμε τα εξής απίστευτα: «…ούτε να επιδεικνύει αγάπη προς την ζωή του, αλλ΄ αφήνων την περί τούτου φροντίδα εις τον θεόν και πιστεύων εις όσα λέγουν οι γυναίκες, ότι ουδείς απέφυγε το πεπρωμένο του, ας σκεφτεί τα μετέπειτα..». Μέσα σε δυο αράδες ζυμωμένα ή περιφρόνηση προς την ζωή, η δεισιδαιμονία, η μοιρολατρεία, ο κατινισμός και ο φόβος για τις μεταθανάτιες τιμωρίες. Θαυμαστό «Ελληνικό» ήθος και θαυμάσιες «Ελληνικές» αρετές! Η τέλεια σφραγίδα του υπαρκτού χριστιανισμού.

Περί κολάσεως, Γοργίας (525 α).

Ύμνοι στην θεοφοβία, Απολογία Σωκράτους (23 α-b).

Ύμνοι στην θεοκαταληψία, Απολογία Σωκράτους (29 d – 30c).

Βάζει τον Σωκράτη να επιχειρεί να αποδείξει ότι είναι θεόσταλτος, Απολογία Σωκράτους (30- 31 c), στο δε 33 c «Εις εμέ δε ο έλεγχος αυτός όπως εγώ λέγω, έχει ανατεθεί υπό του θεού να τον διενεργώ και δια χρησμών και ονείρων και κατά πάντα τρόπον…» και μια αράδα πιο κάτω «Αυτά ω άνδρες Αθηναίοι και αληθινά είναι και εύκολα μπορούν να αποδειχθούν»!!!

Φαίδων. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς όλο αυτό το έργο, το οποίο αποτελεί το βαρύ πυροβολικό των«ατράνταχτων αποδείξεων» περί αθανασίας της ψυχής. Ο χριστιανισμός δεν χρειάστηκε να προσθέσει ούτε κεραία πάνω σ’ αυτό το θέμα.
Χαρακτηριστικό απόσπασμα θεοφοβίας το 62-63 b.

Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να περιγράψει κανείς τον δεισιδαιμονικό αυτόν τυφώνα που λέγεται «Φαίδων». Ένα συνονθύλευμα ασύστολων ψευδών, παραλογισμών, αρρωστημένων φαντασιώσεων, πιστευμάτων, φοβιών, ελπίδων, αλχημικών ακροβατισμών, μεταθανάτιων κολαστηρίων και παραδείσων. Μια αποκρουστική αίσθηση της επίδοσης του σοφού όταν συμπεριφέρεται ως δαιμονόληπτη γριούλα! Το συμφωνικό έργο «Ανελληνική πεμπτουσία» τραγουδισμένο από τον ίδιο τον συνθέτη του.

Πολιτεία (389 α), εάν απορείτε για την απέχθεια των πατέρων της χριστιανικής θρησκείας προς το γέλιο(μέχρι και βιβλία έγραψαν οι αθεόφοβοι κατά του γέλωτος!), εδώ θα ανακαλύψετε έναν πρόδρομο της απάνθρωπης αυτής νοοτροπίας. Δεν διστάζει μάλιστα να προσβάλλει τον Όμηρο επειδή αυτός έγραψε: «και γέλιο ακράτητο έπιασε όλους τους αθανάτους σαν είδανε τον Ήφαιστο να κουτσολαχανιάζει. Έχουμε σοβαρή υποψία ότι ένα μεγάλο μέρος από την αφόρητη κακοσμία των στομάτων των πατέρων της εκκλησίας οφείλεται στην αποχή τους από το γέλιο.

Τα προπατορικά αμαρτήματα και η θεραπεία τους, Φαίδρος (244 e).

Τάγματα αγγέλων, Φαίδρος (247 α).

Ανάσταση νεκρών, Πολιτικός (271 b).

«Όποια σχέση υπάρχει μεταξύ γέννησης και ουσίας, όντος η αυτή υπάρχει μεταξύ πίστεως και αληθείας», Τίμαιος (271 c). Αυτά όταν η Ελληνική νοοτροπία πρότεινε τα «μη λησμονείς να απιστείς» και «πίστεψες; χάθηκες».

Η θεία πρόνοια, Τίμαιος (30 c).
«Αλλά και όλοι μας ονομάζουμε σαν επαίσχυντα κατώτερον εαυτού εκείνον που κυριαρχείται πιο πολύ από τις ηδονές παρά από τις λύπες»!

 

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/6829/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...